مصطفى النوراني الاردبيلي
177
دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى )
سوزاك و بهعنوان قاعدهآور نيز استفاده مىشود . در هند و چين گياه را براى معالجه برونشيت و ساير انواع بيماريهاى تنفسى به كار مىبرند ، در هند از گياه بهعنوان تببر و مدر استفاده مىشود . « 1 » شن روايت از جابر بن حيان : شن پهپى يا پهپيتا : به فتح شين معجمه و سكون نون و ضم باى فارسى و خفاى ها و و كسر باى فارسى ثانى و سكوى ياى تحتانى دواى هندى است تيز و مقى و دافع فساد صفرا و بلغم است . « 2 » اسم طبى آن Carica Papaya مىباشد و داروى يونانى به نام قرص پهپيتا يا زنجبيل و فلفل سياه و نمك و نوشادر براى هضم معده اشتهاى خوراك - علاج مرض هيضه بيان شده است . « 3 » نيز در داروسازى جوهرى به نام كارپائين از درخت پهپايا كه براى ضعف قلب ذكر شده است و لكن در داروهاى غير مستعمل بيان شده است . « 1 » شن درختچههايى است كه در كتب طب سنتى با نامهاى شجرة الطوال ، صريمة الجدى و زهر العسل نام برده شده است . نام محلى اين درختچهها در رودسر و ديلمان « پلاخور » ، در نور و كجور و زيرات گرگان « شونگ - شن » و در لرستان و كردستان و فارس « شن - شهن » مىنامند . مشخصات : گونه ژاپنى بومى ژاپن و كره چين است و در ساير مناطق دنيا بهعنوان درختچه گل
--> ( 1 ) - معارف گياهى ، ج 6 ، ص 116 . ( 2 ) - محيط اعظم ، ج 2 ، ص 135 . ( 3 ) - همدرد ، ص 96 - 48 . ( 1 ) - دستور بريتانى ، ص 1201 .